Mededeling van ‘T Veldzicht

Santiago: impressies en reflecties

6 tot 8 juli 2021: Enkele dagen van rust, observeren, terugblikken, stil genieten en klaar maken voor de terugreis.

De eerste dag heb ik vooral alles geregeld wat nodig was voor de terugkeer. Daarbij horen natuurlijk ook enkele souvenirs. De rest van de dag laat ik me wat drijven op het ritme van de stad. Waar de stroom vloeit daar volg ik. Tussendoor zet ik me aan de oever en geniet ik van een koffietje op een rustig terrasje. Na al die dagen van grenzen verleggen, is er nu rust zowel lichamelijk als van het gemoed. En eigenlijk is deze laatste het grootst. We hebben de eindmeet gehaald en die voldoening vult heel veel fysieke leegtes.

Bezoek deze dagen geregeld de Kathedraal. Gewoon een pelgrimsmis volgen en de mensen observeren is rustgevend. Ben zelf geen geregelde kerkganger, maar zoals velen van mijn generatie zijn we cristelijk opgevoed. Tijdens onze drukke carriere heeft geloof geen plaats, behalve bij rituele momenten. Maar nu de levensstroom bijna de zee bereikt, brengen deze reflectiemomenten je koestering.

Plan twee dagen in Santiago en terugkeer 8 juli met een rechtstreekse vlucht naar Brussel met de vliegmaatschappij Vueling. Mijn bagage en fiets zet ik af in bewaring in de hostel La Salle. De nederlandse firma Camino Fietstransport zal alles binnen de 14 dagen aan het thuisadres afleveren.

De stad heeft een bijzondere charme. Enerzijds is er de patriachale uitstraling. Dominatie vanuit de architecturale overdondering. Anderzijds zijn er de jeugdige, speelse pelgrims die met hun enthousiasme de hemel kleuren en de wat oudere Caminogangers stil laten genieten.

Tijdens deze laatste dagen kom ik wel tot mijn voornaamste impressies van de Camino. Het is duidelijk dat we meer zorg moeten dragen voor de prachtige natuur en elkaar. Gedurende de tocht ervaar je de krachtige schoonheid van de bijzondere wereld waarin we leven. Maar daarnaast heb ik ook genoten van de sympathie van zoveel mensen onderweg. Er is zeer veel goedheid die dikwijls verscholen zit in kleine dingen. Wanneer je zonder drank zit en je belt aan het eerste beste huis, altijd vriendelijk geholpen worden. Is me zeker een vijftal keren gebeurd. Gratis je ontbijt aangeboden krijgen of gewoon bij het gastgezin aanschuiven voor de avonddis met de rest van de familie. Het spontaan meekrijgen van een lunchpakket voor onderweg. Of de tientallen vragen of men iets voor je kan doen en de sympatieke begroetingen. Heb nooit negativiteit ervaren. Naast de mens voel je ook dat de natuur om aandacht schreeuwt. De tijd van uitstel is voorbij er moet nu actie komen, willen we onze kleinkinderen nog in de ogen willen kijken. “Green Pelgrimage” een nieuw europees project, hopelijk wordt het ook met deze waarden ingevuld.

Het is ook duidelijk, de huidige pelgrims overstijgen meer en meer de oorspronkelijke religieuse objectieven. De Weg verbindt iedereen van goede wil, zonder onderscheid van ras of geloof. Wel is er respect voor de historische fundamenten van dit Europees Erfgoed. De Weg heeft een fantastische toekomst niet alleen de Camino naar Santiago maar ook alle andere pelgrimsroutes en bijzondere tochten die natuur en mens verbinden en respecteren. Buen Camino, het gaat jullie goed tot ergens Onderweg.

PS Hierbij de link naar een nieuwe facebookgroep die ik oprichte met oa ook voorgaande objectieven.

Camino Santiago de Compostela, Rome, Jerusalem.

https://www.facebook.com/groups/1261490984313693/?ref=share

Rit 31 Melide -Santiago.

5 juli 2021: Vandaag de finale rit richting Santiago. Gepland 64.5 km, uiteindelijk 59,5 km afgelegd.

Je

Het is vreemd tijdens de voorbije nacht soms wakker geworden, met de gedachte….heb ik nu geen hond buiten gehoord….die huilt. Denk dat het eerder mijn geweten is dat wat onrustig is.

Voor vertrek nog even mijn fiets grondig gepoetst, dat heeft hij zeker verdiend. Tot heden me nooit in de steek gelaten. Zeker niet evident met deze last van man en bagage, met de soms slecht berijdbare gravelwegen.

Neem de tijd om in een lokale gelegenheid te genieten van een flink ontbijt. Sommigen proberen me nu al de regionale lekkernij…inktvis…aan te prijzen.

De route van vandaag heeft alle Galicia- ingrediënten, nooit vlak veel groen, een natuur die allom tegenwoordig is.

Galicia – Hórreos

Deze laatste rit worden alle registers opengetrokken om de fietser uit te dagen. Meer dan 10 pct klimpartijen en geregeld geselende regenbuien. Het moet duidelijk zijn, de Camino is voor mij geen heroïsch verhaal. Het is nagenoeg dagelijks geconfronteerd worden met fysieke pijn. Maar deze confrontatie met eigen beperkingen versterkt de wil om te lukken. De gloed van de verwachte voldoening is zo sterk dat het me als een bij naar de honing lokt. De geest stuurt het lichaam, het lichaam volgt de weg. De weg naar mijn tijdelijk rustpunt Santiago.

Na Melide duiken we dus in een erg afwisselend landschap, bossen met geurige eucalyptusbomen enerzijds en dan weer prachtige groene heuvels met kabelende riviertjes. Eucalyptusbomen die er wel griezelig uitzien met hun stammen die vervellen en zeer droog en brandbaar zijn.

We trekken finaal door Arzúa, Touro, Arons en Rio Sar.

Touro -Eucalyptusbossen

Heb er vandaag voor gekozen om de moeilijkere maar wel groene route naar Santiago te volgen. Wil absoluut een eerste beklijvende indruk van de stad. Een blik op Santiago vanop de heuveltop van de Monte de Arins.

Lees teveel verhalen van stappers die Santiago binnen komen via een industriegebied. Hoe meer ik nader hoe meer ik hoop op de volgende top de stad te zien sluimeren onder een vaal deken van mist gekleurd met zonnestralen.

Rio Sar

Uiteindelijk, eerder onverwacht, zie ik in de verte in de vallei de stad onder haar knuffeldeken. Een gevoel van blijheid overheerst, de verwachting is geboren en nu realiteit geworden. Geen verpletterende emoties wel een kinderlijke voldoening. Bedankt dat ik dit nog kan ervaren.

De afdaling naar de stad wordt in deze streek onmiddellijk gecompenseerd door een extreem steile klim via de Ria do Pexigo naar het centrum. Soms krijg ik mijn fiets met moeite omhoog geduwd.

Beslis om eerst naar het plein te gaan voor de Kathedraal, ook al smeekt mijn fiets om verlossing van al die bagage.

Aangekomen op het historische plein voel ik een rust en grote voldoening. Het is voornamelijk genieten van het observeren van de andere pelgrims. Meestal jongeren, veelal uitgelaten, anderen die in een hoekje zitten, stil verzonken in gedachten. Een stroom van emoties voel je hier door het plein vloeien. Fijn dat de Kathedraal hier sinds dit jaar weer staat in volle glorie, een beetje pronkend met zijn verfrist uiterlijk.

De volgende ochtend ga ik eerst aanschuiven voor mijn Compostela. Je Latijnse naam lezen steelt wel een glimlachje. Ik ga de volgende dagen eerst alles regelen voor de terugreis. Nadien de stad in me opnemen. Santiago mag gerust onder mijn huid kruipen. Bueno Camino.

In mijn volgende verslag van deze tocht impressies van Santiago, een bijzondere plek voor altijd geborgen in mijn hart en ziel.

Let us know you better!!

Based on recent statistics this website has been followed in 55 countries.

Ten countries with most visitors are Belgium, USA, Netherlands, France, Ireland, Spain, Canada, Japan, Singapore and Portugal.

Followers from Belgium and abroad let us know you better. What is your expertise, what is your passion, what are your suggestions for us to do better in creating added value.

Know that we also started a new fbgroup Camino Santiago de Compostela, Rome, Jerusalem.

This website http://www.onderwegnaarcompostella.com will however remain and will be further developped also taking under consideration your eventual suggestions

Frank

Rit 30 Samos – Melide

4 juli 2021: Vandaag voorlaatste rit, gepland 76,9 km. Uiteindelijk heb ik 75,5 km afgelegd.

De volgende twee dagen zullen we ten volle ervaren dat Galicia een golvende provincie is met vele liefelijke dorpen. De ene uitdaging volgt de andere op. Prachtige natuur letterlijk en figuurlijk adembenemend.

Samos – Hostel

Mijn fiets heeft zijn nachtje aan de bar goed overleefd. Alvorens te starten met de eerste beklimming, even genieten van de mooie architectuur van de nabij gelegen abdij Monasterio San Julián. Het is een van de oudste kloosters in Spanje.

Samos – Monasterio San Julián
Samos – Monasterio San Julián
Samos – Monasterio San Julián

Vandaag doorkruisen we de dorpen en steden Sarria, Portomarin, Gonzar, Hospital de la Cruz, Ventas de Narón, Ligonde, Palais de Rei, Leboreiro, en Furelos.

Samos – Monasterio San Julián

Sarria een meer moderne stadje waar ik even mijn voorraad fruit en drank weer op peil breng.

Sarria – Rio Celeiros

Pontomarin gelegen aan het Stuwmeer Rio Miño ook bij laag water een bijzonder zicht met fascinerende kleurschakeringen. Men kan zelfs historische restanten zoals een aanlegkade herkennen.

Portomarin – stuwmeer Rio Miño
Pontomarin – Stuwmeer Rio Miño

In Pontomarin ligt er een fikse klim van 13 km te wachten.

Pontomarin – Stuwmeer Rio Miño

Eerst even uitrusten voor de stenen brug waar ik de Caminostappers enthousiast in de voetstappen zie treden van hun voorgangers.

Pontomarin – replica middeleeuws deel van vroegere brug

Wanneer ik start met de beklimming, wordt ik gevolgd door een hond.

Ben in eerste instantie wel beducht omdat de hond niet begeleid is. Stel wel vast dat zij een identiteitsbewijs rond de nek draagt en dat zij zeker niet agressief is.

De hond, een teefje, blijft voortdurend bij me. Moet ik bij erg steile stukken, naast mijn fiets stappen, dan loopt zij voor me, me nakijkend of ik wel volg. Zijn er afdalingen dan is zij uit het zicht omdat zij me niet kan volgen. Echter bij de eerstvolgende klim, hoor ik haar in de verte hijgend spurten om me in te halen. Als zij dan bij me komt is zij uitgeput.

Zij herhaalt dit voortdurend en geraakt meer en meer volledig buiten adem. Zij ligt dan uitgeteld in het hoge gras en kruipt dan moeizaam recht omdat zij me absoluut wil blijven volgen.

Dit heeft zij meer dan 13 km volgehouden, tot aan de top.

Ik voel me erg slecht bij deze situatie, enerzijds wil je haar bij je houden en verzorgen, anderzijds moet ik voor het donker in mijn verblijf aankomen.

Zij loopt ook voordurend in alle richtingen op straat, zodat ik aankomend verkeer steeds moet verwittigen en dit vertraagd me natuurlijk erg.

Op de top is zij achter me even buiten zicht. Aan de rotonde moet ik een van de zijstraten nemen richting Melide. Besef dat ik haar hier kwijt zal spelen.

Ben dan nog maar even onderweg op een nieuwe klim, of ik hoor haar vanop de rotonde intens huilen. Het gaat door merg en been. Voel me erg schuldig, maar besef ook dat ik geen keuze heb.

Deze bijzondere gebeurtenis zal me bijblijven als de meest bijzondere ontmoeting van mijn tocht. Die aanhankelijkheid, dat blind vertrouwen heeft me geraakt. Waarom kwam ze op mijn pad. Ooit zal ik het beseffen, dat geloof ik wel.

Onderweg, zoals in Gonzar, zien we geregeld bijzondere constructies genaamd ‘hórreo”. Dit is een constructie die is ontworpen om voedsel (vb maïs) op te slaan en te bewaren uit de buurt van vocht en dieren om het in een optimale staat te houden voor consumptie. Het wordt gekenmerkt door het feit dat het op pilaren is geplaatst om het binnendringen van vocht en dieren (vooral muizen en andere knaagdieren) van de grond te voorkomen en door ventilatie mogelijk te maken via sleuven in de buitenmuren.

Gonzar – Horreos
Ligonde – Stenen Kruis van 1671
Ligonde – Maria met haar dode zoon detail van het Kruis
Palas de Rei – Iglesia de San Salvador
Furelos

Finaal kom ik aan in Melide op zoek naar de albergue “Melide”, waar ik vandaag verblijf. Ik blijk de enige gast te zijn. Maak er dan van gebruik om even een korte rondleiding te doen, met dank aan de vriendelijke uitbaatster 👍😉

Morgen de laatste rit. Santiago, achter de heuvels,👍😉 ik kom eraan.

Rit 29 Villafranca del Bierzo – Samos.

3 juli 2021: Vandaag een geplande rit van 67,1km. Uiteindelijk heb ik er 65,5 afgelegd.

Vandaag ligt er een zware klepper te wachten om beklommen te worden “de CEBREIRO”. Zal een hoogteverschil van 1000m moeten overwinnen met een 30 km lange klim. En na deze klepper zijn er korte kleine afdalingen en weer een tweetal spitsen die elkander willen overtreffen.

Villafranca del Bierzo – Castillo
Villafranca del Bierzo – Castillo

Vertrek vanuit Villafranca del Bierzo. Bijzondere plek op de Camino, gelegen op 200km van Santiago. Vroeger konden zieke en uitgeputte pelgrims in de Santiago kerk (1186) onder de “poort van vergeving”, ook dezelfde aflaten verkrijgen zoals in Santiago. Dan moesten ze niet verder de hooggebergte trotseren.

Villafranca del Bierzo – Iglesia Santiago en Puerto del Perdón
Villafranca del Bierzo – Plaza Mayor
Villafrancha del Bierzo
Villafranca del Bierzo – San Nicolás
Villafranca del Bierzo San Nicolás
Villafranca del Bierzo Puente medieval
Villafranca del Bierzo – Puente medieval
Villafranca del Bierzo Rio Burbia

De beklimming van de CEBREIRO is de lastigste van de tocht. Gelukkig is er veel bescherming van bomen die lommer geeft. We volgen als fietser de oude historische weg.

We passeren vóór Cebreiro de dorpen Pereje en Trabadelo, Ambasmestas, Ruitelán en Puerto Pedrafita. Nadien dalen we af naar Samos via Triacastela. De ganse beklimming doe ik met in de nabijheid een groep Spaanse fietstouristen. Afwisselend haasje over met de rode lantaarn van deze kleurrijke bende. Als ik de top bereik wordt ik wel beloond met een prachtig vergezicht.

Deze bergkam ligt tussen Léon en Galicia. Het dorp Cebreiro is een van de oudste stopplaatsen voor pelgrims door de ruige omgeving gehuld in mystiek.

O Cebreiro – Pallozas

Cebreiro is de toegangspoort tot de regio Galicië aan de Camino de Santiago. Vanaf hier fiets je in de laatste provincie op weg naar Santiago de Compostela. Ze spreken hier Galego , dus je zou de lokale bevolking kunnen horen praten in een taal die lijkt op het Spaans, maar met enkele significante verschillen. Dit unieke dorp heeft Keltische oorsprong en een 1500 jaar oude geschiedenis. De palloza’s, traditionele stenen huizen, herinneren nog aan vervlogen tijden. Ze waren in bedrijf tot de jaren 1960. En bovendien staat hier de naar verluidt oudste kerk van de hele Camino Francès.

Na deze beklimming zijn er nog enkele korte afdalingen maar ik moet dan nog wel 2 cols van deze zware bergkam overwinnen, waar de westenwinden overheersen. De Alto de San Roque en de Alto de Poio van 1335 m.

Alto San Roque – Pelgrimsbeeld

Voor ik start met de beklimming van de laatste col Alto de Poio, hou ik even halt aan het Pelgrimmonument gericht naar Santiago. Ideale plek om even tot rust te komen.

Galicia is erg verschillend van andere delen van Spanje, voornamelijk vanwege haar Keltische tradities en het groene landschap (ingevolge de grotere neerslag).

Bij de afdaling passeren we Triacastela gelegen in een prachtig gebied met riviertjes en prachtige bosrijke hellingen.

Triacastela

Samos ligt verborgen in de vallei. Naast de indrukwekkende Monasterio San Julián ligt mijn hostel.

Samos – Monasterio

Mijn verblijf in Samos is in een gezellige hostel boven een bar/restaurant. Mijn fiets heeft de avond en nacht aan de toog moeten doorbrengen. Hopelijk kan ik morgen nog op hem rekenen 😉👍.

Samos – Hostel

Het doel nadert met rasse schreden 👍😉

%d bloggers liken dit: